Inloggen Demo
088 49 59 000

Kantoorgebouw De Blend

Vleutensevaart 100

3532 AD Utrecht (NL)

Vorige week sloot Aegon een nieuwe cao af. Daarin onder ander het recht op onbereikbaarheid op momenten dat medewerkers vrij zijn en een pilot onbeperkt verlof opnemen. Daarnaast komt er ook een mogelijkheid om iedere zeven jaar een deels betaalde sabbatical op te nemen. Blijkbaar is een gemiddelde medewerker van Aegon langer dan 7 jaar in dienst, anders heeft een degelijke bepaling natuurlijk geen zin. Een moderne cao met mooie initiatieven. En alsof mijn geluk niet op kan, deze week is het ook nog eens de week van het werkgeluk. Prachtig allemaal! 

Uit met de pret

Toch moet ik onwillekeurig aan Judith Mair denken. Alweer in 2002 schreef zij het boek Schluss mit Lustig. In het Nederlands uitgegeven als ‘Het is mooi geweest. Het kantoor is geen pretpark’. De Duitse Mair hanteerde bij haar eigen communicatiebureau de volgende organisatieprincipes: strikte regels, vaste werktijden, werkkleding, niet tutoyeren en onder kantoortijd geen modewoordjes als innovatief, creatief of interdisciplinair gebruiken. Wat zal dat een gezellige boel zijn daar, hoor ik je denken. 

Scheiding werk en privé 

Uiteraard kreeg Mair veel kritiek op deze denkwijze. Ouderwets en achterhaald. Maar, zo verdedigde Mair zich, wel lekker duidelijk voor haar medewerkers. En werk en privé waren strikt gescheiden. Werk is werk. Privé is privé. En zo gebeurt het onwaarschijnlijke, de cao van Aegon en andere vooruitstrevende organisaties en de principes van de rechtlijnige Mair komen bij elkaar. Beiden streven in dit geval immers een strikte scheiding tussen werk en privé na. Alleen wel vanuit een heel verschillend uitgangspunt. 

‘Weg met zachte vaardigheden’

Mair schopt trouwens tegen veel meer heilige HR-huisjes aan. Zo ageert ze tegen het aannemen van medewerkers op basis van zachte vaardigheden. “Of een sollicitant voldoet wordt niet langer bepaald door naakte feiten als beroepskwalificaties, tastbare ervaring en bewezen vakkennis, maar door karaktereigenschappen, individuele opstelling en diepere persoonlijkheidsstructuur.” Flexibiliteit, wendbaarheid, communicatieve vaardigheden. Ze moet er niets van hebben. “Hoe iemand zich presenteert en verkoopt zou niet langer doorslaggevend moeten zijn. We moeten meer de tijd nemen om uit te vinden wat een sollicitant kan en weet.” 

Tóch behoefte aan een persoonlijkheidsprofiel

Ik ben het eens met Mair dat een hoop buzzwords in een vacaturetekst proppen geen zin heeft. Een gemiddelde organisatie is op zoek naar ‘een flexibele, communicatie vaardige teamplayer’. Managementjargon! Maar bij het selecteren van de juiste sollicitant zou ik toch ook zeker naar diens persoonlijkheid kijken. Immers, als samenwerken echt een vereiste is, wil je geen einzelgänger. Hoe kundig en alwetend de betreffende persoon ook is. 

Verfrissend tegengeluid

Hoe dan ook, is het zeer verfrissend om eens een tegengeluid te horen. En ja, waarom zou werken alleen maar leuk moeten zijn? Voor heel veel mensen is dat gewoonweg ook niet zo. En voor heel veel beroepsgroepen is een ballenbak op het werk ook geen optie. Dus mag het een onsje minder? Soms wel….

Vooruitziende blik

Overigens had Mair wel een vooruitziende blik: “Een carrière bestaat in de toekomst niet langer uit (hoofdzakelijk) een of twee banen maar wordt een kwestie van onophoudelijke verandering.” En als we een ding nu zeker weten, dan is het wel dat de enige constante verandering is. Die Mair is zo gek nog niet. Maar nu ga ik eerst eens lekker tafelvoetballen met mijn collega’s.

Picture of Marco Hendrikse

Marco Hendrikse

Marco Hendrikse is Manager Content bij artra en de Academy for Recruitment.